Değerli Okurlarım,

Bu ülkede kelime bolluğu var, duruş kıtlığı. Herkes konuşuyor, az kişi yaşıyor. İnanç dilden düşmüyor ama vicdan çoğu zaman cebin en dip gözünde unutuluyor. Sosyal medyada ahlak dağıtan parmaklar, gerçek hayatta nedense hep hakka uzanıyor.

Bir tuhaflık var bu işte!

Klavye başında herkes mümin. Herkes adaletli, herkes merhametli, herkes bilirkişi. Ayetler paylaşılıyor, büyük laflar ediliyor, cümleler secdeye varıyor. Ama ekran kapanınca başka bir insan çıkıyor karşımıza. Aynı kişi işçisini eziyor, ortağını dolandırıyor, dostunu satıyor, güçsüzü görmezden geliyor. Sonra dönüp “bizim insanımız bozuldu” diyor. Bozulan sensin, farkında değil misin?

Çok sevdiğim bir arkadaşımın dediği gibi:
“Abi, klavye Müslümanları çok ortada.” Haklı. Çünkü bu ülkede inanç, yaşamak yerine yazılmaya başlandı. Vicdan, davranıştan çekilip paylaşıma sığındı. İnsanlar artık ahlaklı olmaya değil, ahlaklı görünmeye çalışıyor. Görüntü var, derinlik yok. Gürültü var, maalesef omurga yok. Bu tipleri tanırsınız. Hep her şeyi bilirler. Kimseyi beğenmezler. Herkes eksiktir, bir tek kendileri tamdır. İnsanları bir hatayla siler,........

© İstiklal