Οταν δεν υπολογίζεις τον αντίπαλο, τον υποτιμάς, τον αντιμετωπίζεις με περιφρόνηση, δεν έχεις παρακολουθήσει την προετοιμασία του γιατί δεν τον έχεις ικανό να υπερβεί τα όρια και να επιτεθεί μετωπικά, είναι φυσικό να αιφνιδιάζεσαι όταν βρίσκεσαι απέναντι σε μια κατάσταση πρωτόγνωρη για σένα. Διατρέχεις τον κίνδυνο να υποστείς πανωλεθρία. Σ’ αυτήν την περίπτωση και Μέγας Αλέξανδρος να είσαι και Ναπολέων να είσαι υποχρεώνεσαι να υποχωρήσεις όχι ατάκτως αλλά οργανωμένα, να μαζέψεις τις δυνάμεις σου που είναι στραπατσαρισμένες από το καίρια χτυπήματα που έχουν δεχτεί και να αρχίσεις να επεξεργάζεσαι το σχέδιο ανακατάληψης των χαμένων εδαφών, επιχειρώντας ταυτοχρόνως να τονώσεις το ηθικό του στρατεύματός σου που είναι στα πατώματα, να εντοπίσεις τα αδύναμα σημεία του εχθρού, ελπίζοντας ότι η αναπάντεχη νίκη του θα τον έχει κάνει να χάσει την ψυχραιμία του, και περιμένεις τον κατάλληλο χρόνο για να δράσεις με όλους τους τρόπους.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι ούτε Μέγας Αλέξανδρος, ούτε Ναπολέων, μέχρι τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Τσόρτσιλ είχε φτάσει με την παθιασμένη βοήθεια των προπαγανδιστικών μηχανισμών και την αχαλίνωτη φαντασία των δημοσιολόγων που συμπεριφέρονταν σαν αυλοκόλακες - άλλοι δωρεάν, άλλοι με αμοιβή. Και γι’ αυτό την έπαθε με τους αγρότες. Πίστευαν και αυτός και οι συνεργάτες........

© EFSYN