Απελπισμένες νύχτες του Γενάρη αυτουνού
Βασιλεύει, στην καρδιά του χειμώνα ο Ιανουάριος και ως εκ τούτου ελαχίστως συγκινεί τους ποιητές. Τουλάχιστον, όχι όσο ο ανθεμόεις Απριλομάης κι οι ξελογιάστρες Σειρήνες του καλοκαιριού ή του φθινοπώρου. Αλίευσα, ωστόσο, θερμούς στίχους από παλιά αναγνωστικά, απ’ τη ζωογόνο ζώνη μειζόνων κι απ’ τα έμπλεα ποιήσεως πεζά του μπαρμπα-Αλέξανδρου. Ιδού δεινόν δείγμα:
ΤΟΥ ΓΕΝΑΡΗ ΤΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ Tου Γενάρη ηλιοβασίλεμα/ γαλανό, καθάριο λάμπει/ στολισμένο με τα χρώματα μιας μαγιάτικης αυγής./ Πρώιμη άνοιξη γιορτάζουνε/ ο άλλος κόσμος, άλλοι κάμποι:/ T’ ουρανού τα ρόδα ανθίσανε/ πριν ανθίσουνε της γης.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ
ΡΗΓΙΣΣΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ Αγάπες πρώιμες, όψιμες, αλαργινοί καιροί/ τώρα και χτες, πληγές χαρές, ω ριζικά του κόσμου/ κ’ εσείς που κάπου ζήσατε και λιώνετε νεκροί/ κ’ εσείς με........
