«Πότε θα λάβω τα εύσημα για τη δημιουργία ίσως της σπουδαιότερης οικονομίας στην Ιστορία; Πότε θα καταλάβει ο κόσμος τι συμβαίνει;». Η πρόσφατη απορία του Τραμπ είναι η απορία πολλών ηγετών στον δυτικό κόσμο: γιατί δεν τους δίνουν τα εύσημα οι πολίτες, έστω σε δημοφιλία ή σε ποσοστά εκλογών.

Τα μακροοικονομικά δουλεύουν πλέον ως αναπαράσταση της εξουσίας. Η δημοσιονομική πολιτική αποτελεί (για τους ηγέτες) τη «συμβολική» τους συνεισφορά στην κοινωνία την ίδια στιγμή που ετοιμάζουν εξοπλισμούς και κόβουν κοινωνικές δαπάνες.

Στις ΗΠΑ π.χ., έχουμε ρεκόρ ανεργίας 4 ετών, ενώ το διαθέσιμο εισόδημα υποχωρεί επειδή οι δασμοί γύρισαν ήδη το εισαγόμενο κόστος παραγωγής (αφού σχεδόν τα πάντα, αν και αμερικανικά, φτιάχνονται αλλού από φτηνά χέρια, που δεν τα ψωνίζουν).

Στη Γαλλία, οι πολλοί εξεγείρονται διότι το διαθέσιμο εισόδημα υποχωρεί δραματικά, με το χρέος να αυξάνεται. Στη Βρετανία και στην Ιταλία το ίδιο, ενώ η Ελλάδα ζει ένα εικονικό rebound των μνημονίων, λόγω πληθωρισμού, υπέρογκων........

© EFSYN