Κάτι οπωσδήποτε απροσδιόριστο κρύβεται μέσα στις ημέρες τις εορταστικές ή μια άλλη ανθρώπινη ματιά ανακαλύπτουμε για την προσφορά και την αλληλεγγύη. Αυτά εδώ και όπου αλλού δεν γίνονται γενοκτονίες και πόλεμοι - δεν θα πάψει ποτέ αυτή η ηλιθιότητα [ή μήπως αναγκαιότητα;] του είδους. Συναισθήματα ξεχασμένα ανασύρονται είτε το θέλουμε είτε όχι οι περισσότεροι, φως εισβάλλει στους δρόμους και στις πλατείες και στα καταστήματα. Φως μόνο, που όμως συσκοτίζει τον νου και την όποια ψυχή, υπάρχει-δεν υπάρχει αυτή.

Δεν πειράζει που δεν μάθαμε όπως έλεγε ο ποιητής να κουβεντιάζουμε, ούτε μας πτοούν της θρησκείας η μπόρα και η αίγλη για όσους πιστεύουν - δεν έχει σημασία αν είναι καλή ή απαραίτητη η πίστη,........

© EFSYN