Gündeme ayıp olmasın
Gündemin gönlü çabuk kalıyor.
Sabah başka bir şeye üzülüyor, öğlene doğru sinirleniyor, akşama birini linç ediyor. Gece yatmadan önce de büyük ihtimalle fikrini değiştiriyor.
Bir konuya tam alışacağım, yenisi geliyor.
Birini anlamaya çalışıyorum, meğer artık onu konuşmuyormuşuz.
Geçen haftanın memleket meselesini bugün açsanız ayıp oluyor neredeyse.
Bazen düşünüyorum, bu kadar hızlı değişen bir şey nasıl bu kadar önemli olabilir?
İnsan da bir saniyede âşık oluyor.
Ama her âşık olduğumuza yazı yazsaydık edebiyatın hali nice olurdu.
Ben galiba meselelerin biraz demlenmesini seviyorum.
Hemen üzerine konuşmayayım.
Başka bir şeyle karşılaşsın.
Sonra gelip bana kendini anlatsın.
Gündem buna pek müsait değil.
Daha cümlenin başındayken fikrini bilmeni istiyor.
Sonraki meseleye geç.
Ben daha ilk meselede çay koydum.
Gündeme ayıp olmasın.
Ama benim de bazı işlerim var.
Mesela bir insanın neden tam giderken kalmak istediğini düşünüyorum.
Bir kelimenin yıllarca........
