129. Tablet, Ey Kudüs
Ne yapsın kentin ana rahmi toprak, sızlayan ruhuyla?
Beş bin yıllık ulu otağı insanlığın, ilahi ocağı yazgının?
Gelsin Davut, görsün bitişik halimizi, baksın evine,
Baksın hazretler: İbrahim, Süleyman, söylesin İsa, Musa!
Yerin sahibi kim, suyolunu kesen kin Şeria’ya kusa.
Şart olsun üçten dokuza, yol bağlandı Atlantikçi öküze.
Âdem oğullarını oturtsun dizine, çare bulalım şirk derdine.
Tepeye çıkıp tapınağa gelin, oradan bakın Ölü Deniz’e,
Görebiliyor musunuz İsrail Oğullarının üşürüldüğü otağı:
Mekke ile Medine düşmüş Şeytan oğullarının eline.
Duyabiliyor musun Mescidi Aksanın içli hıçkırıklarını?
Batı Duvarına doğru yürü, ağlayanları göreceksin ak acıyla.
Nerededir peki Mezopotamya çocuklarının ruh........
