Türkiye’nin tüm vatandaşları Türk değildir. Türkiye çoketnili, çokkültürlü, çokdilli bir ülkedir. Dolayısıyla, Türkçe dışındaki dillerde eğitimi yasaklayan, anayasanın 52. Maddesi anadilleri aleyhinde ayrımcılık içermektedir. Bir asimilasyon yasasıdır.

Anayasanın 42. Maddesi: “Türkçeden başka hiçbir dil, eğitim ve öğretim kurumlarında Türk vatandaşlarına anadilleri olarak okutulamaz ve öğretilemez. Yabancı dilde eğitim ve öğretim kanunla düzenlenir. Milletlerarası anlaşma hükümleri saklıdır.” diyor.

Maddenin lafzı, sadece Kürtçe eğitimi değil, Kürtçenin öğretilmesini de yasaklıyor. Oysa şu anda okullarda Kürtçe seçmeli ders mevcuttur – her ne kadar “öğretmen yok” bahanesiyle fiilen engellense de. Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin de son bütçe tartışmalarında anadilde eğitim ve öğretimi birlikte ele alan bir konuşma yaptı. Bakan Tekin, anadilde eğitime karşı olmadıklarını, okullarda seçmeli anadil derslerinin varlığı ile gerekçelendirdi. Bakan Tekin, aslında, duymak isteyen kulaklara çok şey söyledi.

Hakikaten de, 42. Madde orada dururken Kürtçe okutulabiliyorsa, aynı maddenin varlığı Kürtçe eğitime neden engel oluştursun ki?

42. maddenin “yabancı dillere” getirdiği istisna sayesinde Türkiye eğitim sistemi bünyesinde İngilizce, Almanca, Fransızca, İtalyanca, Rusça eğitim veren okullar mevcuttur. Ancak bu okullara giden öğrencilerin önemli bir kısmının anadili........

© Artı Gerçek