“Kız meselesi” denilerek sahiplenme, takip etme, hesap sorma…

Herkesin belinde görünmez bir silah, dilinde aynı cümle: “Bana yan baktın.”

Herkes ağa. Herkes kabadayı. Herkes kendince hüküm dağıtıyor.

Öğretmenden korkmayan, ailesinin sözünü dinlemeyen, okulun kuralını tanımayan; ama arkadaş grubunda güçlü görünmek için her türlü zorbalığı yapabilen bir gençlik yetişiyor. Bu çocuklar neden bu kadar öfkeli? Neden bu kadar tahammülsüz? Neden kendini ifade etmek yerine saldırmayı seçiyor?

Önce şunu kabul edelim: Bu çocuklar bir sabah durup dururken böyle olmadı. Onları biz yetiştirdik.

Evde sınır koymayan, “Aman çocuğum üzülmesin” diye her isteğini yerine getiren aileler yetiştirdi. Çocuğu öğretmeniyle sorun yaşadığında önce öğretmeni suçlayan, çocuğunun yanlışına bile mazeret bulan anne babalar yetiştirdi. Ekranda şiddeti, sosyal medyada zorbalığı, dizilerde mafyavari hayatı “güç” diye izleten toplum........

© Analiz