“Asıl mesele yalan değil, gerçeğin artık kimseye yetmemesi…”

İnsanlar yalan söyleyince utanırdı. Yakalanınca kızarırdı.

Yakalanınca “Yanlış anlaşıldım.” Sıkışınca “Ben öyle demedim.”

En son seni suçlar: “Sen niye böyle düşünüyorsun?”

Yalan artık sadece söylenmiyor; savunuluyor, paketleniyor, satılıyor.

Üstüne kampanya bile yapılıyor.

O yüzden ben şu cümleyi güncelliyorum:

Yalan söylemek zor zanaat değil. Zor olan yalan söylemeden yaşamak.

Çünkü bugün “doğru” olmak bir meziyet değil… Azınlık...

Eskiden yalan söyleyenler ikiye ayrılırdı: mecbur kalanlar ve karakteri öyle olanlar.

Şimdi üçüncü grup var: İmajı bozulmasın diye yalan söyleyenler.

Bu grup daha tehlikeli çünkü kötü niyetli bile değil; sadece “mükemmel görünme” bağımlısı.

Yani yalan artık suç değil… Makyaj...

Bir de şu var: Yalanın en büyük düşmanı vicdan değil, hafıza.

Gerçek tek bir dosyadır: açarsın bakarsın.

Yalan ise klasör klasör… İçinde alt klasör… Onun içinde şifre.

İnsan yalanı söyler, sonra unutur. Unutunca ne olur? Yalan çöker.

Onu kurtarmak için ikinci yalan gelir, üçüncü gelir…

Bir yerden sonra yalan söylemiyorsun; yalan yönetiyorsun. Sonra da klasiğe bağlanıyor:

“Sen yanlış hatırlıyorsun.”

Oysa gerçek öyle değil. Gerçek tek. Unutulmaz. Er ya da geç karşına çıkar.

Yalan söylemek zor değil… Gerçeği taşımak zor.

Gerçek ağırdır, sorumluluk ister, ortamın neşesini bozar. O yüzden insanlar gerçeği değil, şunu ister:

“Beni üzmeyecek bir doğru söyle.” Bu zaten yalan.

Biz yalanı sadece bireysel sanıyoruz ama değil.

Biz yalanı kültür yaptık:

“Bir şey olmaz.” (Olur.)

“Bakırız.” (Bakmayız.)

“Konuşuruz.” (Konuşmayız.)

“Tamam.” (Tamam değildir.)

Sonra soruyoruz: “Niye kimseye güven kalmadı?”

İş hayatına hiç girmiyorum bile…

CV’de herkes “takım oyuncusu, çözüm odaklı, iletişimi kuvvetli.”

İşe girince mesaja dönüş yok, sorumluluk yok, empati yok…

İnsanın kendine söylediği yalanlar…

“Kötü değil aslında.”

İnsan kendini kandırmayı öğrenince, dünyadaki herkes onu kandırır.

Yalan söylemek zor zanaat değil.

Zor olan, yalanla yaşayanlara rağmen doğru kalabilmek

© Akdeniz Gerçek