Basketbol furyası, uzun bir aradan sonra koca sekiz yılın ardından yeniden bu şehirde can buldu. Stada giderken hem eski günlerin özlemi hem de basketbola duyduğumuz açlıkla doluyduk. Ağzımıza bir parmak bal çaldık belki ama ne yazık ki dün oynanan maçla birlikte bu sezonu, iki takımımızla da kapattık.

Başlangıcıyla bitişi arasında geçen zaman bir rüzgâr gibi esti geçti. Göz açıp kapayıncaya kadar… Ama umut ediyoruz ki seneye takımlarımız daha hazır, daha inançlı sahada olacak. Çünkü bu şehir, doldurduğu salonla, tribünlerdeki enerjisiyle, amatör lig de olsa basketbola ne kadar aç ve istekli olduğunu gösterdi.

Maçın özelinde hep şikâyet ettiğim set hücumlarından enstantaneler gördük. Birinci oyun, dördüncü oyun gibi rakibi şaşırtan setler vardı. Takımın gelişim gösterdiğini görünce heyecanlandım. Ancak rakip bir seri yakalayıp farkı sekiz sayıya çıkarınca, yeniden eski sistemimize yani doğaçlamaya geri döndük.

Aslında maçın başında savunmada perdeleme sonrası yapılan ikili baskılarla, rakibin deplasmanda bize uyguladığı sistemin daha etkili bir versiyonunu sahaya koyduk. Ancak sayılar üst üste gelince bu sisteme devam etmek yerine bundan da vazgeçildi ve yine alışık olduğumuz düzene dönüldü.

Boyalı alanı çok zorladık. Box-up’lar ve boyalı alan çevresinde uzun ya da kısa oyuncularımızın sırtı dönük oyunlarını izledik. Ama rakip, çoklu oyuncularla içeriyi kapatarak adeta bire beş bir........

© Yeşilgiresun