Amedspor 1-Erokspor 1

Amedspor 2-Ümraniyespor 2

Amedspor 2-Bandırmaspor 2

Amedspor 1-Bodrumspor 1

Amedspor 3-Iğdırspor 3

Son beş maçıyla dört beraberlik ve bir mağlubiyet alarak “kötü final koşusuna” rağmen şampiyonluğa yükselmiş kaç takım vardır?

Amedspor şampiyonluğu sadece sahada kazanılmış bir başarının kutlaması mıydı, taraftarlar aslında neyi kutluyor?

Amedspor yerine şampiyonluğu Diyarbakırspor yakalasaydı acaba yine aynı kutlamalar olur muydu?

Amedspor’un şampiyonluğu hikâyesi içinde bir halk kendini nasıl buldu?

Amedspor’un kendi sahasında oynadığı maçlardan birine tanıklık etmeniz, bu kulübün o halk için neyi temsil ettiğini anlamanıza yeterli olabilir. Türkiye’de lig seviyesi ne olursa olsun taraftar kitlesi en kalabalık ve etkili takımlardan biri. İç saha maçlarında tribünler hıncahınç dolu; 70 yaşındaki Kürt anası da, hiç futboldan anlamayan biri de dört yaşındaki bir çocuk da o maçlara aynı coşkuyla katılarak, tezahüratlarda bulunuyor. Çocuklar için takımın “çocuklar ölmesin” sözü, saç örgüsü sembolünün temsilini oyuncularda bulması, kitlesiyle kurduğu bağı domine ediyor. Maça gitmek için stada doğru yol alsanız taraftarların Amedspor bayraklarıyla arabalarında “Mezin Apo”, Rojava marşlarıyla son seste araçlarıyla maça yetişmeye çalıştığını görürsünüz. Öyle ki bazen maça Karacağ’dan süslenmiş atlarıyla gelenleri bile görmeniz mümkün. Burada bir performans ilişkisinden öte bir ilişki var. Örneğin maç 21. dakikasına girdiği anda tüm tribünlerde sadece “Diren Diyarbakır” şarkısını tek bir ağızdan söylüyor. Yaratılan sembolik zaman koduyla bir tribün ritüeli oluşturularak kolektif bir irade anı ortaya konuluyor. Maç için karşı tribünlerden biri “Kîne em” diye slogan atarken, diğer tribün “Kurdin em” diye muhteşem bir uyumla karşılık veriyor. Bu maçlar boyunca sahada sürekli çalınan Kürtçe parçalarla duygu, aidiyet ve kimlik üretimi sağlanıyor. Oradaki kitle maçın izleyicisi olmaktan çıkarak oyunun bir parçası haline geliyor ve kolektif bir kimlik aidiyeti oluşturuyor. Dinlenilen ve senkronize şekilde söylenen Kürtçe şarkılar, marşlar aslında yok sayılan bir halkın kendini görünür kılma alanı ve eylemi haline geliyor. Amedspor maçı olarak kendi sahasında oynadığı bu maçlar sadece Amedlilerin taraftar olduğu maçlar değil, Kürtlerin her şehirden ve mekândan taraftarlık sağladığı maçlar.

Amedspor sadece bir takım olmaktan çıkıp Kürt halkının........

© Yeni Yaşam