“…O sahneyi çok iyi somutladım. Asılma günü gelip çatınca, o sevdiğim giysilerimi giyeceğim. Postallarımı, parkamı. Beyaz ölüm gömleğini giydirmek isteyecekler, giymeyeceğim. Kesin direneceğim ve giymeyeceğim. Öyle her zamanki gibi, eyleme gidiş tavrımla gideceğim darağacına. Yok, tıraş falan da olmayacağım. Önce gidip orada oturacak, bir sigara yakacağım. Sonra demli güzel bir çay içeceğim. Ha, bak, Rodrigo’nun o ünlü gitar konçertosunu dinlemek isterim orada. Bak bunu çok isterim. Sanırım, asılacak bir insanın son isteklerini geri çevirmezler. Bunları isteyeceğim.”

(Erdal Öz – Deniz Gezmiş Anlatıyor – Cem Yayınları)

68 kuşağının gençlik liderleri Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan idam edilişlerinin 54. yıldönümünde yurt içi ve yurt dışında çeşitli etkinliklerle anılıyorlar. Cezaevinde gerçekleştirilen infazlarına da tanıklık eden avukatları Halit Çelenk’in dediği gibi; ‘Deniz ve arkadaşları, tek bir cana bile kıymamışlardı. Üçünün de yürekleri, insan ve memleket sevgisiyle doluydu. Buna rağmen acımasızca darağacına gönderildiler.’

Halit Çelenk, ‘İdam Gecesi Anıları’ adlı kitabında dahi söz etmediği kimi anılarını yıllar sonra anlattı: “Ulucanlar Cezaevi’nin avlusunda kurulan darağacı, başgardiyanın odasının penceresinden net bir şekilde........

© Yeni Yaşam