Latif Salihoğlu ağabey öncelikle bir muallim idi, geniş dairede matbuat lisanı ile Risale-i Nur’lara hizmeti tercih edip, hayatını vakfettiği davası uğruna ömür geçirdi. 

Siyasî çalkantılar, dahili bölünmeler, harici entrikaların birçoğuna canlı şahitlik etti. Risale-i Nur’daki düsturlar mücahedesinde kalarak istikametini muhafaza ettiği gibi, camiamız dahilinde olanlara kavlileyyin ile izahlar getirirdi. 

En çok kızdığı husus, “Hainlere müsamaha ile bakamıyorum” kardeşim derdi. İnsan cahil olabilir, idrakten aciz olabilir veya duymamış olabilir. “Her şeyi bildiği halde Risale-i Nur’la mübarezeye girmişse o haindir” der, celallenirdi. 

Sızıntı ile her yere girerler, bütünüyle hayırlı faaliyetleri akîm bırakırlar, bunlar ile karşılaştığınızda; Kutlular ağabey derdi ki “İki sille bir tokat... Yanınızda uzaklaştırın, bunlar iflah olmaz kardeşim” ifadesini aktarırken bazen ayağa kalkar, ter basardı. 

Ömrü vefa etmeden, birçok ilde seminerlere, panellere, konferanslara, kongrelere katılarak vazifesini hakkıyla ifâ etti. Doğu illerinde özellikle “ittihad-ı Nuriye” faaliyetlerinde bulunarak kaynaşmaya vesile oldu. 

Hep der idi: “İttihad-ı İslamiye, ittihad-ı Nuriye’den geçer” mesaimizi bu hususta tanzim etmeliyiz. 

Temizlik hassasiyeti, nizam-intizam, simetri gibi titizlikle üzerinde durduğu hususlar idi. 

Kaldığı Medrese-i Nuriyelerde her yeri en ince detayları ile temizler, yemekleri elleri ile hazırlar ikram ederken olmaz ise olmazı “Hibiscus Şerbeti” ve tarifini detaylandırarak anlatırdı. 

Şekerin........

© Yeni Asya