Birkaç ay önce bu köşede İstanbul'daki Tarkan konserlerinden söz etmiş, "Ankara da bunu hak ediyor" demiştim.

Sosyal medyada paylaşılan görüntülere bakıp binlerce insanın aynı şarkılarda buluşmasına imrenmiştim.

"Bir gün Ankara da böyle bir gece yaşayacak" diye düşünmüştüm.

Sonunda o gün geldi, çattı.

Tarkan Ankara'ya geliyordu.

Konser günü biletler elimizde, arkadaşlarla alana gittik.

Fotoğraflar çektik, heyecanlandık, gençliğimizin şarkılarını canlı dinleyeceğimiz anı beklemeye başladık.

Konserin başlamasına daha dört saat vardı.

Ve aslında konser çoktan başlamıştı.

Ama sahneyle değil...

Öncesinde ne oldu anlatayım...

"Çıkarsanız tekrar giremezsiniz."

Binlerce kişinin katıldığı bir organizasyonda güvenlik tedbirleri elbette olacak.

Kimsenin buna itirazı yok.

Ama içeride dağıtılan plastik bardaklardaki suların önceden açılmış olmasının güvenlik gerekçesiyle açıklanması kadar...

İnsanların saatlerce aynı noktada sıkışmak zorunda kalması da güvenlik başlığı altında düşünülmeli değil miydi?

Kapağı önceden açılmış bardak güvenlik tedbiri olabilir.

Peki nefes alacak alan bırakmayan kalabalık?

Yerini kaybetmemek için hareket edemeyen insanlar?

Bir adım geri atınca saatlerce beklediği noktayı kaybedeceğini düşünen gençler?

Bunlar da organizasyonun bir parçası değil mi?

Fakat bütün sorumluluğu organizasyona yüklemek de kolaycılık olur.

Çünkü o akşam dikkatimi çeken başka bir şey daha vardı.

Konserin başlamasına saatler olmasına rağmen insanlar öne geçebilmek için birbirlerini itiyordu.

Yanımıza gelip yer açmaya çalışanlar oldu.

Galiba kalabalık kültürünü hala daha öğrenebilmiş........

© Yeni Ankara