We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Η ιστορία αγοράς της καμπάνας του Μικρού Κρανοβουνίου

4 0 0
12.10.2019

Το Μικρό Κρανοβούνιο είναι δημιούργημα των προσφύγων που το 1922 ήλθαν και εγκαταστάθηκαν στο χωριό οι πρώτοι κάτοικοι. Ήταν ογδόντα οικογένειες Ποντίων. Οι οικογένειες αυτές ζούσαν για δύο χρόνια σε αντίσκηνα ύστερα άρχισαν και έχτιζαν σπίτια φτιαγμένα από πλιθιά (χώμα και άχυρο). Το 1926 με 1928 εκτός από δύο οικογένειες οι υπόλοιποι Πόντιοι έφυγαν και εγκαταστάθηκαν στο Βαμβακά Σερρών. Τότε ήλθαν και εγκαταστάθηκαν στο χωριό Ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες που όταν ήλθαν έμειναν αρχικά στις όχθες της λίμνης του Μητρικού καθώς επίσης και Γκαγκαβούζηδες που αρχικά έμεναν στην περιοχή του Καλαμόκαστρου.

Οι ντόπιοι αποκαλούσαν το χωριό «Σουγκουρλού». Το 1941 ήλθαν οι Βούλγαροι στο χωριό. Επίταξαν σπίτια κατοίκων οι οποίοι είτε έμεναν μαζί με τους Έλληνες ιδιοκτήτες τους, είτε οι Έλληνες μετακόμιζαν αναγκαστικά σε σπίτια συγγενών τους. Ο πρώτος Βούλγαρος διοικητής έμεινε στο σπίτι του Τζαμπάζογλου. Τον διαδέχθηκε κάποιος ονόματι Νικόλας και στη συνέχεια κάποιος Τζούρας.

Στο χωριό εγκαταστάθηκαν πέντε με έξι οικογένειες Βουλγάρων, που συνεννοούνταν με τους ντόπιους στην ελληνική. Ήταν Βούλγαροι από αυτούς που είχαν φύγει με την ανταλλαγή κι ήταν πρώην κάτοικοι της Θράκης.

Για να ζήσουν είχαν κατάσχει από τους Έλληνες δέκα με είκοσι στρέμματα και τα καλλιεργούσαν καθώς και μέρος της παραγωγής τους, όπως μαλλί, γάλα, ζώα κλπ. Για οποιαδήποτε μετακίνηση οι Έλληνες έπρεπε να πάρουν άδεια από τον Βούλγαρο διοικητή. Αρχικά το χωριό δεν είχε εκκλησία γι' αυτό οι κάτοικοι για να εκκλησιαστούν πήγαιναν στα διπλανά χωριά στο Μεγάλο Κρανοβούνιο ή στα Παγούρια. Η πρώτη εκκλησία έγινε το 1949. Η Μητρόπολη είχε ορίσει από τότε, προστάτη του χωριού τον Άγιο Παντελεήμονα, πριν χτιστεί η εκκλησία οι κάτοικοι γιόρταζαν κάθε χρόνο στις 27 Ιουλίου, στην αυλή του σχολείου το πανηγύρι του Αγίου, έσφαζαν αρνιά, έκαναν κουρμπάνι μοιράζοντας το στους παρευρισκομένους.

Το χτίσιμο της εκκλησίας ξεκίνησε με το ποσό των 5.000 δραχμών που δόθηκαν από την Μητρόπολη και έτσι σιγά - σιγά έγινε η αποπεράτωση του ναού. Όταν τελείωσε ο ναός επειδή δεν είχε καμπάνα δανείστηκαν από τα Παγούρια για ένα μήνα, οπότε και την πήραν πίσω. Τότε τα μέλη της επιτροπής έδωσαν προκαταβολή 1.000 δραχμές και αγόρασαν μια καμπάνα 120 οκάδων προς 40 δρχ την οκά. Στην συνέχεια επειδή τα υπόλοιπα χρήματα τα διέθεσαν για άλλους σκοπούς ο πωλητής της καμπάνας τους έστειλε στα δικαστήρια οπότε ο τότε δήμαρχος Κομοτηνής Δημήτριος Μπλέτσας τους έδωσε τις υπόλοιπες 3.800 δρχ και σταμάτησε η δίωξή τους. Αργότερα η εκκλησία ράγισε και την έκλεισαν. Μέχρι το 1990........

© Xronos