“Mustafa Ağa’dan izin almalıyız deyince Hasan çekinerek Mustafa Ağa’nın yanına vardı...”

Yetim Hasan’ın hatırasını anlatmaya devam ediyoruz... Dağ başında bir çoban ateş yakmıştı. Hasan sessizce ateşin olduğu yöne gitti çobanın yanına oturdu. Bu çoban, tıpkı Hasan’ın babası Ali gibi, Mustafa Ağa’nın çobanlarından biriydi.

Gözleri yaşlı bu çocuğa baktı:

-Ne derdin var, evlat?

Hasan hıçkırarak anlattı. Anlattıkça kalbindeki yük hafifledi. Çoban sabaha kadar dinledi, Hasan biraz kendine gelmişti. Ona gülümsedi:

-Kalbi güzel çocuk, gel benimle. Koyunlarım çok ama gönlüm yalnız. Belki birbirimize yoldaş oluruz, ne dersin?

Hasan o günden sonra çobanla yaşamaya başladı. Zaten ne arayan vardı arkasından........

© Türkiye