“Köylü, bu bereketi kazasız belasız evine getirdiğinde Allah'a şükür için yapar bu daveti..."

Hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum... Öğrencilerim, "buğday günü"nü tam olarak ifade edemiyordu. Sınıfta kendi aralarında mırıldanıyor, gülüşüyor ama net bir açıklama getiremiyorlardı. Bir ay geçti "buğday günü" sohbeti hiç bitmiyordu. Her fırsatta bu konuyu açıyorlar, gözleri parıldıyor bahsi geçen o büyülü günü beklediklerini anlatıyorlardı. Merakım gitgide artıyordu. Bir gün ders çıkışı, köy içine çıktığımda, yaşlı bir amcaya rastladım. Yanına yaklaştım, selamlaştık. Sohbet ederken, nihayet cesaretimi toplayıp "amca, bu buğday günü nedir? Çocuklar sürekli ondan bahsediyor" diye sordum. Güngörmüş köylü, derin bir nefes aldı, gözleri uzayıp giden tarlalara daldı ve anlatmaya başladı.

Amcanın sesi,........

© Türkiye