Υπάρχει κάποια στιγμή στην πολιτική που οι εξαγγελίες παύουν να αποτελούν απάντηση.

Και αρχίζουν να αποτελούν ερώτημα.

Για το στεγαστικό, θεωρώ ότι αυτή η στιγμή έχει ήδη έρθει.

Τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει δεκάδες παρεμβάσεις. «Σπίτι μου 1», «Σπίτι μου 2» (εξαγγελία στη ΔΕΘ, 7/9/2024), τώρα «Σπίτι μου 3» (ΔΕΘ 2026, 5/9/2026). Επιστροφή ενοικίου. Φοροαπαλλαγές για κλειστά σπίτια. «Ανακαινίζω – Νοικιάζω». Κοινωνική αντιπαροχή. Φοιτητικές εστίες. Περιορισμούς στις βραχυχρόνιες μισθώσεις. Στεγαστικά προγράμματα για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ενισχύσεις για εκπαιδευτικούς, γιατρούς και νοσηλευτές.

Μέτρα. Νέα μέτρα. Επεκτάσεις μέτρων. Παρατάσεις μέτρων. Και κάθε χρόνο νέες ανακοινώσεις.

Μόνο που ο πολίτης δεν κατοικεί μέσα σε ένα δελτίο Τύπου.

Κατοικεί - αν μπορεί - σε ένα σπίτι που πρέπει να πληρώσει.

Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η αποτυχία της κυβερνητικής στεγαστικής πολιτικής.

Δεν είναι ότι δεν υπήρξαν παρεμβάσεις.

Είναι ότι, παρά τις παρεμβάσεις, το κόστος στέγασης δεν αναχαιτίστηκε.

Ο νέος εξακολουθεί να δυσκολεύεται να φύγει από το παιδικό του δωμάτιο.Το ζευγάρι εξακολουθεί να υπολογίζει αν αντέχει οικονομικά ένα δεύτερο παιδί με βάση το κόστος ενός μεγαλύτερου σπιτιού.Ο φοιτητής και η οικογένειά του εξακολουθούν να αναζητούν κατοικία με μισθώματα που πολλές φορές μοιάζουν δυσανάλογα με τα οικογενειακά εισοδήματα.Ο εργαζόμενος εξακολουθεί να βλέπει ένα όλο και μεγαλύτερο μέρος του μισθού του να κατευθύνεται απλώς και μόνο στο δικαίωμα να έχει μια στέγη πάνω από το κεφάλι του.Και όταν ύστερα από τόσα μέτρα το βασικό κοινωνικό πρόβλημα παραμένει - και σε αρκετές περιπτώσεις οξύνεται - τότε δεν αρκεί να μας παρουσιάζεται άλλη μία λίστα εξαγγελιών.

Χρειάζεται απολογισμός.

Πόσο νέο ήταν τελικά το «νέο» πακέτο της ΔΕΘ;

Εδώ τα στοιχεία είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικά. Οι 8.500 νέες φοιτητικές κλίνες δεν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 2026. Στη ΔΕΘ του 2022, στις 10/9/2022, είχαν ήδη ανακοινωθεί 8.150 θέσεις μέσω ΣΔΙΤ και στις 6/7/2023, κατά τις Προγραμματικές Δηλώσεις, ο στόχος είχε ήδη μετατραπεί σε 8.500 κλίνες. 

Άρα, τέσσερα χρόνια μετά, το ζήτημα δεν είναι να ξανακούσουμε τον αριθμό.

Το ερώτημα είναι: Πού είναι οι κλίνες; Πόσες παραδόθηκαν; Πόσοι φοιτητές στεγάστηκαν;

Γιατί για την οικογένεια που πληρώνει σήμερα 500 ή 600 ευρώ ενοίκιο, η επανάληψη της ίδιας εξαγγελίας δεν αποτελεί κοινωνική πολιτική.

Αποτελεί υπενθύμιση μιας καθυστέρησης.

Το ίδιο συμβαίνει με την κοινωνική αντιπαροχή.

Η πρώτη σαφής εξαγγελία έγινε ήδη στη ΔΕΘ του 2022, στις 10/9/2022. Στις 6/7/2023 τέθηκε αρχικός στόχος περίπου 2.500 κατοικιών. Και σήμερα, τέσσερα χρόνια αργότερα, συζητάμε για τα πρώτα οκτώ ακίνητα της ΔΥΠΑ, περίπου 400 διαμερίσματα και τουλάχιστον 130 κοινωνικές κατοικίες. 

Δεν αμφισβητώ ότι οι μεγάλες παρεμβάσεις χρειάζονται χρόνο.

Αλλά κάποια στιγμή η πολιτική πρέπει να πάψει να μετράει πόσες φορές ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα και να αρχίσει να μετράει πόσα σπίτια παρέδωσε.

Η τριετής φοροαπαλλαγή για κλειστά ακίνητα είχε ανακοινωθεί ήδη στη ΔΕΘ του 2024, στις 7/9/2024. Το 2026 έχουμε παράταση του ίδιου μέτρου. 

Οι περιορισμοί στις βραχυχρόνιες μισθώσεις επίσης ξεκίνησαν από τη ΔΕΘ του 2024, στις 7/9/2024, με την απαγόρευση νέων εγγραφών στο 1ο, 2ο και 3ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων. Για τη Θεσσαλονίκη ακολούθησε κυβερνητική απόφαση το φθινόπωρο του 2025, με εφαρμογή του περιορισμού τον Ιούλιο του 2026. 

Το στεγαστικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων είχε παρουσιαστεί ήδη στο Υπουργικό Συμβούλιο στις 23/12/2024 και ακολούθησε περαιτέρω εξειδίκευση και διεύρυνσή του μέσα στο 2025. 

Η ετήσια επιστροφή ενός ενοικίου είχε παρουσιαστεί ήδη μέσα στο 2025 και είχε θεσμοθετηθεί πριν από τη ΔΕΘ 2026. Στο αρχείο καταγράφεται ως ήδη εξαγγελμένο μέτρο της ΔΕΘ 2025, ενώ η σχετική κυβερνητική παρέμβαση είχε ήδη παρουσιαστεί δημόσια από την άνοιξη του 2025. 

Τα δύο ενοίκια για εκπαιδευτικούς, γιατρούς και νοσηλευτές της περιφέρειας είχαν ανακοινωθεί ήδη από τον Πρωθυπουργό στη συζήτηση του Προϋπολογισμού, στις 16/12/2025. 

Το πρόγραμμα ανακαίνισης των 400 εκατ.........

© The Best News