menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

"Το Αγρόκτημα με τις Κερασιές" της Τρισεύγενης Γκοτσίνου παρουσιάστηκε στο Μηχανουργείο

14 0
tuesday

Το κείμενο για την παρουσίαση της νεανικής νουβέλας της Τρισεύγενης Γκοτσίνου, στην Πάτρα είναι του π. Ευάγγελου Πριγκιπάκη

Διαβάζοντας τούτες τις μέρες «το αγρόκτημα με τις κερασιές» της Τρισεύγενης Γκοτσίνου σκέφτηκα πολύ φευγαλέα στην αρχή, όμως τώρα είμαι πια πεπεισμένος και το καταθέτω ενσυνείδητα και μετά λόγου γνώσεως, πως σε κάθε λογοτεχνική της απόπειρα μας εκπλήσσει ακόμη περισσότερο ευχάριστα!

Έτσι και με την ήδη βραβευμένη νεανική της νουβέλα που παρουσιάζεται σήμερα, μας ταξιδεύει γαλήνια στα χρόνια της παιδικής αθωότητας ενός κοριτσιού μονογονεϊκής οικογένειας, προβληματίζοντάς μας ουσιαστικά, καθώς θέτει με πολλή διάκριση και λεπτότητα, ωστόσο με επιμονή και ένταση, καίρια ζητήματα της ανθρώπινης ζωής που συνδέονται με δυσεπίλυτα, πνευματικής φύσεως κυρίως, προβλήματα της κοινωνίας μας, όπως είναι ο αέναος γλυκός νόστος του ξενιτεμένου για τον γενέθλιο τόπο του, η φυσική και από τους δύο γονείς πρώιμη ορφάνια, αλλά και η αναγκαστική, ωστόσο παροδική όπως θα φανεί, «ορφάνια» από πατέρα, οι καίριας σημασίας όμορφες, αλλά όχι χωρίς αντιξοότητες από τη διαιώνιση των αρνητικών στερεοτύπων, αναμνήσεις των χρόνων της αθωότητάς μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο οικογενειακή θαλπωρή, η σχεδόν καθολική αποδοχή, εκτός από την κυρά Δέσπω, μιας μητρότητας εκτός γάμου και μιας παιδικότητας χωρίς πατρότητα, αλλά και η φυσική ανεκτικότητα, όπως και η ώριμη αίσθηση της συμπερίληψης από μια μικρή κοινωνία ενός χωριού της υπαίθρου στις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90. Εμβόλιμα και πολύ φυσικά επιπλέον, η συγγραφέας αναδεικνύεται με το έργο της μάρτυρας αυτόπτης και αυτήκοος της πλούσιας και ποικίλης κοινωνικής ζωής στο χωριό και στην πόλη, την Πάτρα της μεταπολίτευσης, γεγονός που του προσδίδει εκτός από σημαντική λογοτεχνική αξία, και σοβαρή πολιτιστική, λαογραφική και ανθρωπογεωγραφική, σημασία!       

Η υπόθεση του έργου ξεκινά με την επιστροφή της κύριας ηρωίδας, της Μαρίνας, στον γενέθλιο τόπο της, αποκατεστημένης πια κοινωνικά με οικογένεια, άνδρα και παιδιά, αλλά και τους δύο γονείς της στο πλευρό της. Μαζί με την επιστροφή στην πατρίδα για ένα επιχειρηματικό βήμα όμως, η Μαρίνα επιστρέφει και στην εποχή της παιδικότητάς της, πραγματοποιώντας, αμέσως μετά το ταξίδι από το Σαν Φραντσίσκο στην Ελλάδα στις 17 Ιουλίου του 2017 και ένα ακόμη όμορφο νοητό ταξίδι στις παιδικές της αναμνήσεις, ξεναγώντας τον αναγνώστη ανεπαίσθητα σ έναν κόσμο όχι μακρινό από την εποχή μας, όπως οι δεκαετίες του 80  και του 90, ωστόσο εντελώς διαφορετικό από τον δικό μας και ίσως άγνωστο πλέον στους νεότερους, από τον οποίο απουσιάζουν πολλές από τις αξίες που λειτούργησαν για να γλυκάνουν και να καλύψουν τις όποιες απουσίες, αλλά και να επουλώσουν πληγές από την αθέλητη και αναπάντητη έλλειψη της παρουσίας της τόσο σημαντικής πατρικής φιγούρας από τον ιδανικό κόσμο ενός μικρού και ευαίσθητου κοριτσιού, όπως η Μαρίνα.

       Η Τρισεύγενη δηλαδή, με το νέο της λογοτεχνικό εγχείρημα, μάς προσφέρει με πολλή δεξιοτεχνία νομίζω, μια νοητή πτήση που ξεκινά από την παιδική ηλικία της μητέρας της Μαρίνας, μέχρι και την επιστροφή με την οικογένειά της ίδιας στον γενέθλιο τόπο της για να επανασυνδεθούν με τις κόρες της δημιουργικά με το παρελθόν της, χωρίς όμως να ολοκληρώνεται και πάλι το ταξίδι αυτό των αναμνήσεων, που μοιάζει αέναο, αφού φτάνοντας στο χωριό της, ψιθυρίζει με ευγνωμοσύνη και λαχτάρα στον σύζυγό της Μάθιου, πως «για........

© The Best News