Δημογραφικό: Εθνική στρατηγική για την οικογένεια πέρα από τα επιδόματα - Η ανατροφή των παιδιών πρέπει να αναγνωρίζεται ως συντάξιμος χρόνος
Στεγαστική κρίση, χαμηλοί μισθοί και ανασφάλεια επιτείνουν το δημογραφικό. Εθνικό σχέδιο επτά πυλώνων
Το δημογραφικό δεν είναι απλώς μια στατιστική κρίση. Είναι η πραγματικότητα μιας κοινωνίας που δυσκολεύεται ολοένα και περισσότερο να σχεδιάσει το μέλλον της.
Πίσω από κάθε δημογραφικό δείκτη βρίσκεται μια ανθρώπινη ιστορία.
Ένα νέο ζευγάρι που επιθυμεί να αποκτήσει παιδί, αλλά αναβάλλει την απόφαση επειδή δεν μπορεί να εξασφαλίσει μια κατάλληλη κατοικία. Μια εργαζόμενη που ανησυχεί μήπως η μητρότητα επηρεάσει την επαγγελματική της εξέλιξη. Δύο νέοι άνθρωποι που εργάζονται καθημερινά, αλλά δυσκολεύονται να καλύψουν ακόμη και τις βασικές ανάγκες διαβίωσης.
Μια οικογένεια που θα ήθελε δεύτερο παιδί, αλλά αδυνατεί να ανταποκριθεί στο αυξανόμενο κόστος ανατροφής. Νέοι που εγκαταλείπουν την ιδιαίτερη πατρίδα τους, αναζητώντας εργασία, καλύτερες αποδοχές και προοπτικές.
Το δημογραφικό δεν αρχίζει τη στιγμή που γεννιέται ένα παιδί. Αρχίζει πολύ νωρίτερα, από τις συνθήκες μέσα στις οποίες οι άνθρωποι αποφασίζουν αν μπορούν να σχεδιάσουν το κοινό τους μέλλον.
Γι' αυτό η αντιμετώπισή του δεν μπορεί να περιορίζεται σε οικονομικές ενισχύσεις ή σε εκκλήσεις για περισσότερες γεννήσεις. Απαιτεί μια διαφορετική αντίληψη για την οικονομία, την εργασία, τη στέγαση και την κοινωνική προστασία.
Η Ελλάδα των 65.618 γεννήσεων: Οι αριθμοί που αποτυπώνουν το πρόβλημα
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το 2025, οι γεννήσεις περιορίστηκαν στις 65.618, έναντι 68.467 το 2024, σημειώνοντας μείωση 4,2%. Την ίδια χρονιά καταγράφηκαν 121.841 θάνατοι, με αποτέλεσμα η φυσική μείωση του πληθυσμού να φτάσει τους 56.223 ανθρώπους.
Με άλλα λόγια, σε κάθε 100 γεννήσεις αντιστοιχούσαν περίπου 186 θάνατοι.
Η σύγκριση με το 2010 είναι ακόμη πιο ανησυχητική. Από περίπου 114.766 γεννήσεις τότε, η χώρα έφτασε στις 65.618 το 2025, καταγράφοντας μείωση σχεδόν 43%.
Η φυσική μείωση δεν ταυτίζεται με τη συνολική πληθυσμιακή μεταβολή, καθώς συνυπολογίζονται και οι μεταναστευτικές ροές. Ωστόσο, αποκαλύπτει τη σοβαρότητα της δημογραφικής ανισορροπίας.
Σύμφωνα με τη Eurostat, ο δείκτης γονιμότητας στην Ελλάδα διαμορφώθηκε το 2024 σε 1,24 παιδιά ανά γυναίκα, έναντι 1,34 στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν το επίπεδο αναπλήρωσης των γενεών βρίσκεται περίπου στο 2,1.
Η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει μια προσωρινή μείωση γεννήσεων. Αντιμετωπίζει μια μακροχρόνια δημογραφική μεταβολή που επηρεάζει το ίδιο το μέλλον της.
Λιγότεροι εργαζόμενοι, μεγαλύτερες πιέσεις στην οικονομία και στο ασφαλιστικό
Η δημογραφική συρρίκνωση δεν αφορά αποκλειστικά τις οικογένειες. Επηρεάζει την παραγωγική δυνατότητα της χώρας, την αγορά εργασίας και τη χρηματοδότηση των συντάξεων.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην Έκθεση Χώρας για την Ελλάδα του 2026, προβλέπει ότι ο πληθυσμός εργάσιμης ηλικίας ενδέχεται να μειωθεί περίπου κατά το ένα τρίτο έως το 2070.
Λιγότεροι εργαζόμενοι σημαίνουν δυνητικά μεγαλύτερες δυσκολίες στελέχωσης επιχειρήσεων, περιορισμό της παραγωγικής δυναμικής και αυξημένες πιέσεις στο ασφαλιστικό σύστημα.
Η αύξηση των γεννήσεων, ακόμη και αν επιτευχθεί, δεν αποτελεί άμεση λύση. Ένα παιδί που γεννιέται σήμερα θα εισέλθει στην αγορά εργασίας ύστερα από περίπου δύο δεκαετίες.
Επομένως, απαιτούνται ταυτόχρονα πολιτικές ενίσχυσης της........
