Του Χαράλαμπου Δημητρακάκη, μέλους της δημοτικής παράταξης «σπιράλ» με επικεφαλής τον Πέτρο Ψωμά

Η βιώσιμη κινητικότητα και η Πάτρα έχουν μια μακρά και όχι και τόσο καλή σχέση. Άλλη μια χρονιά πέρασε χωρίς συμμετοχή της πόλης στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Βιώσιμης Κινητικότητας, κι αυτό από μόνο του λέει αρκετά. Γιατί αν κοιτάξει κανείς την Πάτρα, θα δει μια πόλη που θα μπορούσε άνετα να αποτελεί άριστο παράδειγμα βιώσιμης αστικής μετακίνησης. Έχει ακόμα και δικό της brand και εργοστάσιο ποδηλάτων. Κι όμως, παρά τις κατά καιρούς προσπάθειες, κάτι πάει στραβά. Τα ερωτήματα είναι «γιατί;» και «τι μπορεί να αλλάξει;».

Βλέποντας την πόλη μας, απορεί κανείς πώς δεν είναι ήδη μια ποδηλατούπολη. Ναι, έχει διαδρομές με ανηφόρες, και ορισμένες περιοχές είναι πράγματι δύσκολα προσβάσιμες με ποδήλατο. Το μεγαλύτερο όμως κομμάτι της πόλης, με το αντίστοιχο ποσοστό μετακινήσεων, βρίσκεται σε μια ακτίνα λίγων χιλιομέτρων με σχετικά ήπια υψομετρικά —ιδανικά για ποδήλατο και άλλα μέσα μικροκινητικότητας. Μια μικρή μερίδα μετακινήσεων προς περιοχές όπως η Αρόη ή το Δασύλλιο, δεν δικαιολογεί την απουσία ποδηλατοδρόμων προς την Αγία Σοφία, το Σκαγιοπούλειο, τα ΤΕΙ ή το Πανεπιστήμιο.

Σήμερα ο βασικός ποδηλατικός άξονας της πόλης, αυτός της παραλιακής, έχει μια σειρά από προβλήματα που λίγο πολύ είναι σε όλους γνωστά. Στενός διάδρομος, επικίνδυνες διασταυρώσεις, κακό διαχωριστικό, νερά που λιμνάζουν, ο άτσαλος συνδυασμός με το πεζοδρόμιο στην Ηρώων Πολυτεχνείου, το επικίνδυνο σημείο μπροστά στο νέο ΚΤΕΛ. Αναρωτιέται κανείς αν όσοι τον σχεδίασαν και υπέγραψαν για την κατασκευή του κάνουν όντως ποδήλατο. Σαν ιδέα είναι σωστή: ένας βασικός άξονας πάνω στον οποίο θα αναπτυχθεί το υπόλοιπο δίκτυο. Η κακή εφαρμογή του όμως δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει, και αποθαρρύνει την........

© The Best News