Ενα λανθασμένος προγραμματισμός, απρόσμενο ταξίδι στον πλανήτη της παιδικής ηλικίας προπαραμονή Πρωτοχρονιάς. «Θα μείνεις στο κέντρο μέχρι να πας δερματολόγο;» «Ναι δεν προλαβαίνω να γυρίσω βόρεια με την κίνηση που έχει τέτοιες μέρες. Θα πάω με τα πόδια να περάσει η ώρα». Οσο κατηφορίζεις, τόσο σκοτεινιάζουν οι εικόνες. Η χρυσόσκονη και τα φώτα της Βουκουρεστίου σβήνουν λίγα τετράγωνα παρακάτω. Οσο αργά κι αν περπατάς, το ραντεβού ακόμα αργεί. Βουτιά στο παρελθόν. Το ιατρείο είναι στη γειτονιά όπου έμενες ως τα 6. Με έναν παράξενο τρόπο θυμάσαι τα πάντα.

Πώς γίνεται να ξεχνάς όσα έγιναν χθες, αλλά θυμάσαι πεντακάθαρα όσα είχαν γίνει όταν ήσουν 6; Επιταχύνεις το βήμα, έχεις μια ανεπίγνωστη επιθυμία να φτάσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται στο σπίτι των πιο τρυφερών σου χρόνων. Οσο πιο μακρινή η προσωπική διαδρομή, τόσο πιο επιτακτική ανάγκη η επιστροφή στη βάση. Σηκώνεις το κεφάλι, κοιτάς........

© Ta Nea