«…Ενα γκρεμισμένο χωριό. Πνιγμένο στα νερά που λιμνάζουν και στο φλώμο (σ.σ. ο φλώμος είναι δηλητηριώδες χόρτο που προκαλεί ζάλη, από εκεί βγαίνει και το «φλωμώνω»). Τα βρωμόνερα καναλίζουνε στα σοκάκια, οι βόθροι των σπιτιών είναι ανοιχτοί». Αυτά έγραφαν, μεταξύ άλλων, για την Αθήνα οι Ναυπλιώτες στον Οθωνα πριν από 192 χρόνια, τότε δηλαδή που γινόταν ένα είδος «καλλιστείων πόλεων», ώστε να αναδειχθεί αυτή που θα ανακηρύσσονταν πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Μπορεί να ήταν κάπως υπερβολικοί, αλλά οι αναφορές τους δεν απείχαν παρασάγγας από την πραγματικότητα. Ακόμη και οι ξένοι περιηγητές περιέγραφαν τότε την Αθήνα ως «…Ξεπεσμένη αρχοντιά. (…) Θα μπορέσει να γίνει ποτέ πολιτεία, με αξιώσεις πρωτευούσης αυτό το αξιοθρήνητο ερείπιο;».

Στα «καλλιστεία» συμμετείχαν επίσης, εκτός από το Ναύπλιο, το Αργος, η Κόρινθος, ο Πειραιάς· η Αθήνα όμως ήταν που κέρδισε τελικά το «στέμμα». Και σαν σήμερα, το 1834, έγινε η πρωτεύουσα της Ελλάδας. Ενα χωριό που οι κάτοικοί του δεν ξεπερνούσαν τότε τις........

© Ta Nea