Amerika füzelerini Hürmüz Boğazı’ndaki Keşm Adası’na indirdi. Aynı saatlerde Çin Devlet Başkanı Şi Jinping, Umman Sultanını Pekin’de ağırlayarak Hürmüz kıyısına diplomatik bir tebessümle yanaştı. Ve nihayet Washington, Rusya ile Ukrayna’yı barıştırmak için 10-11 Kasım’da Abu Dabi’de yeni bir masa kuracağını ilan etti.

Manzara enfes... Karadeniz’in barış masası çölde kuruluyor.

Kıyıdaş biziz, boğazlar bizde, füzeler bizim arka bahçemizde patlıyor; fakat barış nargilesini Birleşik Arap Emirlikleri tüttürüyor.

Televizyonlardaki kadrolu jeopolitikçilere kalsa mesele “üç kıtanın köprüsü” olmamızla çözülecek. Oysa cevabı bulmak için bültenlerin sığ gürültüsünden çıkıp tam 474 yıl geriye, 1552 yılının Nisan ayına gitmek gerekiyor.

Kanuni Sultan Süleyman’ın emriyle Süveyş Tersanesi’nden 30 parçalık filo denize açıldığında, donanmanın başında 80 yaşını devirmiş Kaptan-ı Derya Piri Reis vardı. Rota Akdeniz değil; Kızıldeniz’i aşıp Maskat’ı ve Basra Körfezi’nin kilidi Hürmüz’ü Portekizlilerden geri almaktı. Çünkü Portekizliler Ümit Burnu’nu dolaşmış, İpek ve Baharat Yollarını felç etmiş, Doğu’nun zenginliğini Lizbon’a akıtarak Osmanlı’nın kalbine jeopolitik bir hançer saplamıştı.

Piri Reis Maskat’ı aldı, Hürmüz Kalesi’ni kuşattı. Günlerce süren top atışlarına rağmen kale düşmedi. Üstüne bir de Goa’dan gelecek üstün Portekiz filosunun Boğaz ağzını kapatıp bütün donanmayı kapana kıstıracağı tehlikesi baş gösterdi. Piri Reis stratejik davrandı; kuşatmayı kaldırıp filoyu Basra Limanı’na çekti. Ardından ganimet yüklü yalnızca üç kadırgayla boğazdan sıyrılıp durumu bizzat padişaha arz etmek üzere Süveyş’e, Mısır’a hareket etti.

Fakat sahadaki akıl, karadaki liyakatsizliğe çarptı. Basra Valisi........

© Sözcü