Bu cümle ilk bakışta biraz sert geliyor insana. Sanki kesin bir vazgeçiş gibi. Ama aslında mesele vazgeçmek değil. Mesele, insanın bazı şeylere geri dönse bile aynı hissedemeyeceğini fark etmesi.

Hayatta herkesin içinde dönmek istediği bir yer vardır. Kimi için eski bir sokak, kimi için çocukluk evi, kimi için bir dostluk, bir şehir ya da yarım kalmış bir dönem… İnsan bazen geçmişi olduğu gibi değil, hissettirdiği duyguyla özlüyor. Çünkü geçmişin en tehlikeli yanı bu; zaman geçtikçe acıları silikleştirip güzel anıları daha parlak göstermesi.

Ama sonra bir gün anlıyorsun. Özlediğin şey aslında o yer değil. O yerdeki sen…

Çünkü insan zamanla değişiyor. Aynı kahveyi içse bile tadı aynı olmuyor bazen. Eskiden saatlerce oturduğu bir yerde şimdi birkaç dakika durmak istemiyor. Bir zamanlar huzur veren sessizlik, başka bir dönemde ağırlık gibi geliyor. Çünkü hayat sadece çevremizi değil, içimizi de........

© Sonsöz