Geçen gün kaldırımda yürürken ayağı takılıp hafifçe sendeleyen birini gördüm. Etrafına öyle bir panikle baktı ki, sanki stadyum dolusu insan onu yuhalamaya hazırlanıyordu. Oysa o an sokaktaki kimsenin umurunda bile değildi; herkes kendi derdinde, kendi telefonunun ekranındaydı.

Eminim bu his size hiç yabancı değildir. Tabağınıza çorba döktüğünüzde, kalabalık bir toplantıda öksürük krizine girdiğinizde ya da bir anlık dalgınlıkla yanlış bir cümle kurduğunuzda... O an zihnimizin içinde devasa bir sahne ışığı açılır. Bütün spotlar üzerimize çevrilmiştir ve herkes bizim o minik hatamızı konuşuyordur, değil mi?

Psikologlar bu tatlı yanılsamaya "Spotlight Etkisi" (Sahne Işığı Etkisi) diyor.

Sade bir ifadeyle özetlemek gerekirse; kendimize verdiğimiz devasa önemi, başkalarının da bize verdiğini sanma........

© Samsun Gazetesi