Dünyanın köşeleri olsaydı belki de çekilirdim birine ama yuvarlak diyorlar kendisi için. O yüzden başka köşeler aradık kendimize. Bana da bu köşe düştü ve düşerken güzeli arama niyetime yol oldu.
Geçenlerde çok hoş bir videoya denk geldim. ‘Kulak kirlenirse ağız bozulur’ ile başlıyordu. ‘Kulağına dikkat et kalbin olur.’ diye de devam ediyordu. İnsanın dili kulağının bir ürünü dersek haksız sayılmayız yani. Kulağımıza dolan her söz kalbimize sızmakta zira ve oradan dilimize yürümekte. Biz fark etmeden duyduklarımızla şekilleniyoruz aslında ve bir süre sonra kendi sesimiz değil işittiklerimizi tekrar ediyoruz.
Kirli bir kelimeyi ilk kim söyledi mesela? Hatırlamayız çoğu zaman. Ama onu duyduktan sonra bir yerlerde onu çoğaltırız. Çünkü söz insandan insana bulaşan bir virüs gibidir. Bağışıklığımızı delip geçmesine izin vermemenin yolu belki de işittiğimiz kirlilikleri içimize almamaktan geçer. Ya da kalbimizden dilimize geçmesine engel olmaktan.
Sözümüzü terbiye etmek kalbimize sızan, kulağımıza gelenlerin edebiyle başlar bence. Ne dinlediğimize........

© Samsun Gazete Arena