Στην καρδιά του προβλήματος βρίσκεται το ασυμβίβαστο βουλευτού και υπουργού, το οποίο οδηγεί τελικά σε μια μη κοινοβουλευτική κυβέρνηση. Ο εκάστοτε Πρωθυπουργός θα μπορεί να επιλέξει για υπουργούς εξωκοινοβουλευτικές προσωπικότητες, τεχνοκράτες, καθηγητές, επιστήμονες, αγρότες, οποιονδήποτε θελήσει, όπως μπορεί άλλωστε να κάνει και σήμερα, χωρίς να υπάρχει ασυμβίβαστο. Αν με το ασυμβίβαστο που προτείνει ο Πρωθυπουργός, επιλέξει κάποιους από τους βουλευτές του, θα πρέπει εκείνοι να παραιτηθούν από το βουλευτικό αξίωμα για όσο διάστημα θα είναι υπουργοί και υφυπουργοί και να αντικατασταθούν προσωρινά έστω από επιλαχόντες βουλευτές. Πέραν των πολλών πρακτικών και θεσμικών ζητημάτων που προκύπτουν από αυτή την διάταξη, δημιουργούνται και πολλά αντικίνητρα για τους πολίτες που θέλουν να πολιτευτούν. Η φιλοδοξία όσων εκλέγονται βουλευτές είναι να γίνουν υπουργοί.

Ακόμη όμως κι αν θεωρήσουμε ότι ισχύει αυτό το μέτρο, με στόχο να σταματήσουν οι υπουργοί να μετράνε το πολιτικό κόστος ή να εξυπηρετούν την περιφέρεια τους, αυτό δεν εξασφαλίζεται. Πρώτον διότι ακόμη κι αν δεν μετράνε το πολιτικό κόστος των αποφάσεων τους ως υπουργοί, θα το μετράει ο........

© Reporter