Bir zamanlar evimizin bir köşesinde mutlaka bir ansiklopedi bulunurdu. Bir bilgiye ulaşmak için ciltler karıştırır, sayfaların arasına küçük kâğıtlar sıkıştırırdık. Aradığımızı bulamadığımızda yalnızca bilgiye değil, o bilgiye ulaşma yöntemine de kafa yorardık. Bilgiye ulaşmak emek isterdi, emek vermek o bilgiyi kıymetli kılardı.

Bugün ise başparmağımız ekran üzerinde kayıyor ve dünya önümüze seriliyor.

Bir dönem bilim insanları DNA üzerinden insan klonlamayı tartıştı. İnsan üretmek mümkün olmadı. Belki de bunun üzerine başka bir yol seçildi. Madem insanı kopyalayamıyoruz, o zaman zekâsını taklit edelim dediler. Adını da yapay zekâ koydular. Peki gerçekten zekâ mı büyüyor, yoksa biz mi küçülüyoruz?

Düşünürken sorgulardık, şimdi teslim oluyoruz.

Telefon artık cebimizde taşıdığımız bir cihaz değil. Adeta zihnimizin uzantısı. Sosyal medyada karşımıza çıkan içerikler, izlediğimiz videolar, okuduğumuz haberlerin çoğu bizim özgür tercihimiz değil, bir algoritmanın bizim adımıza yaptığı seçimler. Fark etmeden yönlendiriliyor, fark etmeden alışıyoruz. Alıştıkça da sorgulamıyoruz.

Elbette inkâr edemeyiz, yapay zekâ hayatı........

© Pusula Gazetesi