Tarihin geçmişine baktığımızda sevginin önemini dile getiren büyük düşünür insanlar hep olmuştur. Sevgililer Günün tarihçesi MÖ 270 yılına kadar geriye gidiyor. Bunca yıldan bu yana yazılan şiirler, türküler sevginin hayatın temelini olduğunu anlatmaya çalışıyor. İnsanın çektiği acıları, sevinçleri ve hüzünleri görmek o kadar da zor değildir; şiirlere, türkülere, şarkılara bakmak yeterlidir…

İnsanlık tarihinde sevgi ve evlilik hep kutsal sayılmıştır.

Aşkın gücü evrensel boyutta kabul görmüş, insanı değiştiren en büyük etkinin başında aşkın geldiği de kabul edilmiştir.

Aşk, insanı olumlu yönde değiştirir.

Aşık olan kişi, insanları ve çevreyi daha çok sever, toplumsal huzura katkısı olur, hoşgörü dilini kullanır. Aşkın içinde acı vermek, kaba kuvvet kullanmak gibi insanın yüzünü kızartacak kötü şeyler asla yer almaz. Aşk, insanı birey olarak kabul eder; “Ya benimsin ya da kara toprağın” mantığı aşk değildir; ruhsal hastalık durumudur, tedavi gerektirir.

14 Şubat Sevgililer Günü resmi tatil ilan edilmelidir.

Hatta bu gecikmiş bir durumdur.

Bazı ülkelerde sevgililer günü kutlaması dahi yasaktır oysa........

© Önce Vatan