Η πολιτική δεν κρίνεται μόνο από όσα έκανε κάποιος, αλλά και από όσα επέλεξε να μην κάνει. Η αποκάλυψη του πρώην προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, επαναφέρει ένα ερώτημα που για χρόνια έμεινε θαμμένο κάτω από τη σκόνη της μνημονιακής σύγκρουσης. Σύμφωνα με όσα ο ίδιος περιέγραψε, στις δραματικές διαπραγματεύσεις του 2015 πρότεινε στην ελληνική πλευρά μεγαλύτερη φορολογική ή οικονομική συμβολή της ναυτιλίας, ώστε να περιοριστούν οι πιέσεις για μέτρα σε άλλους τομείς, μεταξύ αυτών και στο ασφαλιστικό.

Η συζήτηση δεν αφορούσε αλλαγή του τρόπου φορολόγησής της ελληνικής ναυτιλίας. Αφορούσε όμως ένα πολιτικό δίλημμα: μπορούσε να ζητηθεί μεγαλύτερη συμβολή από έναν ισχυρό οικονομικό κλάδο αντί να μεταφερθεί ξανά το βάρος στους συνταξιούχους;

Εδώ αρχίζει η πολιτική συζήτηση.

Η ελληνική ναυτιλία λειτουργεί με ειδικό καθεστώς φορολόγησης, τον λεγόμενο φόρο τονάζ (tonnage tax), που δεν υπολογίζεται κυρίως πάνω στα κέρδη αλλά στη χωρητικότητα των πλοίων. Το μοντέλο αυτό δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό· εφαρμόζεται σε μεγάλες ναυτιλιακές χώρες της Ευρώπης, όπως η Κύπρος, η Μάλτα, η Ολλανδία, η Δανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το ερώτημα λοιπόν δεν ήταν αν θα «καταστρεφόταν» η ναυτιλία, αλλά αν........

© Newpost