Hani bazı aileler vardır çocuklarından biri acayip yakışıklı, çalışkan, efendidir…

Akraba geldiğinde hemen salona çağrılır:

“Gel oğlum, amcalara kendini göster…”

Bu çocuk icraattır... Herkes bu çocuğun sahibi olmak ister…

Bir de diğer çocuk vardır: aşırı çirkin, huysuz, başarısız, lâf dinlemez… O çocuk da kabahattir…

Aile düğüne gider, onu evde bırakır…

“Misafir gelirse sakın ortaya çıkma, bizi rezil etme…” diye tembih edilir…

Bu çocuk bir bakıma analı/babalı öksüzdür yani…

Türkiye’de devlet-siyaset ilişkisinin hikâyesi tam da budur…

***

Barış, demokrasi, proje, yatırım, diplomasi, kalkınma, reform…

Bunlar icraattır…

Mitingde anlatılır, televizyonlarda saatlerce konuşulur, reklâm filmi çekilir, pankartı asılır…

Herkes, “bizim güzel çocuğumuz,........

© Nefes