Bu yazı kimseyi suçlamak, kimseyi ötekileştirmek için kaleme alınmadı.
Ama konuşulmayanı konuşmak, görmezden gelineni görünür kılmak için yazıldı.

Bugün AK Parti’ye oy veren birçok insanla konuştuğunuzda ortak bir tabloyla karşılaşıyorsunuz.
Kimse yaşanan yanlışları savunamıyor.
Ekonomideki bozulmayı inkâr edemiyor.
Adaletteki aşınmayı açıklayamıyor.
Gençlerin umutsuzluğunu görmezden gelemiyor.

Ama ne zaman şu soru sorulsa:
“Peki o zaman neden hâlâ aynı tercihi yapıyorsunuz?”
Cevap neredeyse ezbere geliyor:
“CHP mi gelsin?”

Tam burada durmak gerekiyor.
Çünkü bu cevap bir savunma değil; bir alışkanlığın ve korkunun ifadesi.

Kimse sizden CHP’yi sevmenizi istemiyor.
Kimse sizden CHP’ye oy vermenizi de istemiyor.
Ama şunu sormaya herkesin hakkı var:
Yanlışları görüp kabul ederken, neden başka bir ihtimali konuşmaktan bu kadar çekiniyoruz?

“Saadet gelsin” dediğinizde verilen cevap ise tanıdık:
“Onların oyu az.”

Oysa oy, sandıkta verilmeden önce milletindir.
Oy değişmez bir kader değildir.
Oy, tercihle büyür; cesaretle yol açar.

Burada söylenen şey nettir:
Yanlışa “yanlış” demek ihanet değildir.
Hataları konuşmak düşmanlık değil; sorumluluktur.

Bugün toplumda yaşanan çözülmenin temel sebebi de budur.
Gençler dinden değil, ikiyüzlülükten uzaklaşıyor.
İnsanlar inançtan değil, adaletsizlikten soğuyor.
Ahlak erozyonu varsa, bunun sebebi........

© Milli Gazete