Peygamberler hariç, hiçbir kimse masum değildir.

Peygamberler, kusursuz önder ve güzel örnek olduklarından küçük hataları Rabbimiz tarafından düzeltilmiş ve kusursuz olarak dünya hayatını bitirip ahirete intikal etmişlerdir.

Biz, hepimiz yanlış yapmaya müsaidiz.

“Ben sapıtmam” demeyelim.

Sapıtanlar da sapıttığını bilemediklerinden kendilerini sapıtmış kabul etmiyorlarmış.

Deli, delirdiğini bilemeden deliliğine devam edermiş.

أَبِى أَحْمَدَ شَكَلِ بْنِ حُمَيْدٍ - قَالَ - قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِى دُعَاءً قَالَ « قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّى أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ سَمْعِى وَمِنْ شَرِّ بَصَرِى وَمِنْ شَرِّ لِسَانِى وَمِنْ شَرِّ قَلْبِى وَمِنْ شَرِّ مَنِيِّى

Şekel bin Humeyd, Sevgili Peygamberimize, “Ey Allah’ın Resulü, bana bir dua öğret” dediğinde, “Allah’ım, kulağımın şerrinden, gözümün şerrinden, dilimin şerrinden, kalbimin şerrinden, menimin şerrinden sana sığınırım, de” buyurmuş. (Ebu Davud, Sünen, K. Vitr, bab 32 İstiaze)

Kulağımızdan yalan, gıybet, iftira… gibi insanı kirleten kötü sözlerden Allah’a sığınmak.

Gözümüz, bakılması yasak olan yerlerden korunması, taciz bakışlarından, kin ve nefret saçan gözlerden Allah’a sığınmak gerek.

Dilimizden, yalanın, iftiranın, gıybetin, küfrün, şirkin, şirretliğin, inkârı ifade den sözlerin, kırıcı, üzücü, kelimelerin dilden dökülmesinden Allah’a sığınmak lazım.

Menisinin meşru olmayan yere akıtılmasından Allah’a sığınmak gerektiğini hepimize anlatıvermiş Allah’ın........

© Milli Gazete