Bir kalbimiz var, bir de boy, pos, endam dediğimiz kalıbımız var.

Vücudumuzun her tarafına ihtiyacı kadar kan pompalayan kalbimiz var, bir de seven, sevilmekten hoşlanan gönlümüz var.

Sevilmesi gerekenleri severiz ama insanın fıtratına aykırı olan kiri, pası, zararlı mikropları ve insanı kirleten günahlardan nefret ederiz.

Ten ve canımızı yaratan Rabbimiz, bu ten ve canı korumak için bakımının da nasıl yapılacağını, indirdiği Kur’an-i Kerim’iyle bildirmiş, Sevgili Peygamberimizle de uygulamasını öğretmiş.

Gördüğümüz organlarımızı yaratan Rabbimiz, görmediğimiz, hoşlanmak, iğrenmek, cesaret, korku, uysallık, saldırganlık… gibi görülmeyen özelliklerimizi de bize lütfetmiş.

Güz, kulak, burun, ağız, el, ayak… sonradan takılmadığı gibi, o görülmeyen huylarımız da sonradan değildir.

Akıllarımızı farklı yarattığı gibi, sevgimizi de farklı yaratmış.

Bu dağıtımı, Rabbimiz bize bırakmamış.

İnsanın taktığı demir ayakla gezenleri görüverelim ve ibret alalım.

Bu mümkün olsaydı şu anda taşıdığımız aklı da bize vermezlerdi.

Kapitalistler hepsini toplarlardı.

“Niye farklı dağıttı?” sorusunun cevabını tartışanlar, filozoflar sonuca varamamışlar ve yeni teknolojiyi de düşüncenin aleti olarak kullanıp tartışmaya devam ediyorlar.

Rabbimiz de bize bu dünyanın geçici olduğunu ve herkese ne kadar verdiyse o kadar isteyeceğini haber vererek, mevcut gücümüzü tartışmayla değil, hakkını vererek kullanmaya çalışmalıyız.

Hiç imtihan salonunda denetleyen öğretmenlerle tartışmaya girdiniz mi?

Zamanı en güzel şekilde kullanmaktan sorumluyuz.

Hamurumuzda sevgi var. Biz bunu aldığımız eğitim, çevrenin, dinin, siyasetin yönlendirmesiyle seveceklerimizi belirleriz.

Para için fuhuş ticareti yapan insanlar var.

Kiralık katiller olduğu gibi, devletler, kiralık ordular kurup, kim fazla para verirse onun yanında savaştıklarını duyduk.

Sevdiği Leyla’sı için çöllere düşen Mecnun’lar var.

Sevdiği Mevla’sı için tahtını terk eden İbrahim Edhem’ler........

© Milli Gazete