2012 yılında 4 4 4 sistemine geçildiğinde, “Beşinci sınıflara yazık oldu. Ergenlerin arasında harcanacaklar.” cümlesini, bir düşünce enstitüsünün başında olan kişiye söylediğimde kaşlarını çatıp şöyle dedi:

“Siz kimlerle oturup kalkıyorsunuz? Hâfızlık yok olmasın diye yapılan bir şeye nasıl karşı çıkarsınız?”

Yetmedi, elini yumruk yapıp hafifçe masaya vurdu. “Bundan böyle devletin gücünü herkes görecek!” dedi. Tamâmen pedagojik bir kaygıyla söylediğim cümleyle bir anda vatan hâini olmama mı yanayım yoksa münevverlikten badigardlığa bu kadar hızlı geçişe mi? Aynı şahıs, bir sonraki karşılaşmamızda yeniden münevverliğe soyunup iktidarın pek de âdil olmadığından şikâyet etti. Meğerse bir ihâleyi alamamış; hâfızlık şöyle dursun, çocuklarının kolej masrafları ve Maldivler tâtili risk altına girmişti. Bir düşünce enstitüsü düşünün ki mensupları ihâle alıyor. İktidarın hangi yanlışına itiraz edebilirler ki? Adamların çocuklarının psikolojisi o kadar önemli ki yurdum insanının çocuklarında oluşacak pedagojik yaralar umûrlarında değil. Vatanseverliğe bakar mısınız?

2026’ya geldik. Maalesef 4 4 4 sistemiyle ne kadar ilerlediğimiz ortada.

Gündemde, MEB’in Ramazan etkinlikleri tartışması var. Yukarıda bahsettiğim zihniyetteki insanlara kalkıp, “Bu, pedagojik bir skandal!” desek yine kimlerle oturup kalktığımızı sorarlar. Sormaya gerek var mı?

Kalkın ey ehl-i vatan dediler kalktıkHerkes oturdu bizler ayakta........

© Karar