Hunharca Yapılan Katliamın Ardından…

Şanlıurfa'da ve Kahramanmaraş'ta yaşanan hunharca saldırıların acısı daha dinmemişken, sekiz sendikanın aldığı eylem kararına bile “densiz densiz” yorumlar yapılabiliyor. Asıl acı olan da bu: Acıyı bile anlayamayan bir zihinle karşı karşıyayız. Hâlâ öğretmenlik mesleğinin ne olduğunu kavrayamamış bir anlayış var bu ülkede. Dünyanın neresine giderseniz gidin; eğitim, sağlık ve güvenlik en öncelikli alanlardır. Ekonomik olarak gelişmiş ülkeler, bu alanlara en büyük yatırımı yapar. Ama bizde? Öğretmenler ne değer sıralamasında var ne de yaşam standartlarında. Adeta yok sayılıyorlar. Bir de utanmadan “öğretmenler tatilci” deniyor. Dün yaşanan olayda Ayla öğretmen, öğrencilerine siper oldu. Kendi canını hiçe saydı. “Bana bir şey olursa olsun, yeter ki çocuklara zarar gelmesin” dedi. Bu refleksi sadece anneler gösterir. Öğretmenlik tam olarak budur. Ama biz hâlâ neyi tartışıyoruz? Öğretmenin maaşını, öğretmenin tatilini, öğretmenin “çok çalışıp........

© Karadeniz'de sonnokta