Suriye iç savaşı 2011’de başladığında Türkiye, tarihinin en kritik dış politika sınavlarından biriyle karşı karşıya kaldı. “Komşularla sıfır sorun” söyleminden, sınır ötesi askerî harekâtlara uzanan bu süreçte Ankara, yalnızca Suriye’nin değil, Avrupa’nın ve küresel güçlerin de kaderini etkileyen kararlar aldı. Bugün gelinen noktada sorulması gereken soru şudur: Türkiye’nin Suriye politikaları kimin işine yaradı?

Türkiye Kazandı mı?

Türkiye açısından bakıldığında tablo çelişkili. Bir yandan Fırat Kalkanı, Zeytin Dalı ve Barış Pınarı operasyonlarıyla güney sınırında bir terör koridorunun oluşması engellendi. 8 Aralık 2024 tarihinde gerçekleşen yönetim değişimi Türkiye için en önemli kazanç hanesine yazılabilir. Bu yönetim değişimi Türkiye’nin ulusal güvenliği ve göçmenlerin geri dönüşleri ve ekonomik açıdan inkâr edilemez bir kazanımdı. Ankara, sahada askerî ve siyasi kapasitesini gösterdi, masada vazgeçilmez bir aktör hâline geldi.

Ancak işin diğer yüzü daha ağır. Türkiye, yaklaşık dört milyon Suriyeli mülteciyi barındırarak hem ekonomik hem de sosyal açıdan büyük bir yük üstlendi. Başlangıçta insani gerekçelerle savunulan “açık kapı” politikası, zamanla iç siyasetin en tartışmalı başlıklarından biri hâline geldi. Üstelik Türkiye’nin Suriye politikasının ilk hedefi olan Esad rejiminin değişmesi de uzun yıllar boyunca gerçekleşmedi. Askerî başarılar, siyasi kazanımlara tam olarak dönüşmedi.

Avrupa rahatladı değerlendirmeleri maalesef haklı çıkmış........

© İslami Analiz