Yoldaşım, kardeşim, dostum Fatma Meral’i sonsuzluğa uğurladık geçen hafta. Manyas’ta bir köy mezarlığında Abdullah Meral ve Menekşe Meral’in yanına yatırdık.

İlk önce Abdullah Meral’i tanıdım, sanırım 1978’di. Ben taze lise öğrencisiydim. Abdullah abi, ablamın ve abimin yakın arkadaşıydı. Bir aktör kadar yakışıklıydı. Renkli ve ışıl ışıl bakan gözleri, başak renkli bıyıkları ve güven veren duruşu vardı.

Bütün hayatımızı etkileyen, neredeyse her saatini hatırladığımız o üç-dört yıl çabucak geçti. Askeri darbe tarafından tutuklandık büyük çoğunluğumuz. Kimimiz erken, kimimiz geç, kimi de hiç tutuklanamadı. O kargaşa içinde acayip trajediler yaşandı. Abdullah Abi de yaşadı bu trajedileri. 1984’teki ölüm orucunda kaybettik Abdullah Meral’i. İçten içe böyle büyük bir devrimcinin böyle ölmesine isyan ettim.

Abdullah Meral

Hayat böyle işte, düz bir çizgide yürümüyor. Yollar ayrılıyor, yollar........

© İlke TV