Bu çağın en büyük gürültüsü, insanın iç sesini bastıran kalabalıklardır.
Herkes konuşuyor, ama kimse dinlemiyor.
Herkes bir şey söylüyor, ama çok azı düşünüyor.
Oysa bazen susmak, bin cümleden daha güçlü bir haykırıştır.
Sessizlik, teslimiyetin bir şeklidir; kalbin Allah’a dönük hâlidir.

İman eden bilir ki her sözün bir hesabı vardır.
Boş konuşmak kalbi boşaltır, susmak ise doldurur.
Gürültüye değil, sükûnete sığınmak gerekir.
Çünkü sessizlik, müminin vakarının sesidir.
Ama sessizlik pasiflik değildir.
Bazen bir duruştur, bazen bir direniş…

Bugün toplumda çokça gördüğümüz bir hâl var:
Ucuz kabadayılık.
Her ağzında “cihad” kelimesi dolaşan ama kalbinde nefis saltanatı kuran insanlar...
Kendine hâkim olamayan, dünyaya nasıl meydan okusun?
Gerçek cesaret, parmak sallamakta değil, öfkesini yutabilmekte gizlidir.
Peygamber Efendimiz buyuruyor:

“Gerçek pehlivan, öfkesine hâkim olandır.”

Namaz şuuru olmadan, cihad şuuru olmaz.
İzzet önce kalpte başlar; oradan........

© Habername