Bin yıl önce Bağdat'ta bir kadın vardı. Adı Ümmü Mûsâ.

Abbâsî sarayında görevliydi. Zamanla öyle bir nüfuz kazandı ki devletin üst düzey yöneticileri üzerinde söz sahibi olmaya başladı. Sarayın kapıları ona açılıyor, devlet hazinesinden yapılan ödemelerde etkisi hissediliyordu.

Tarihçi Halil İbrahim Hançabay'ın Belleten dergisinde yayımlanan araştırmasına göre Ümmü Mûsâ'ya bir dönem günlük bin dinar teslim ediliyordu. Kardeşi Ahmed b. Abbâs ise herhangi bir resmî görevi bulunmadığı hâlde aylık 7 bin dinar alıyordu. Dönemin veziri bu ödemeleri sorgulamıştı.

Dikkat edin, mesele yalnızca bir kadının sarayda güç kazanması değildi. Asıl mesele, devlet makamıyla aile ilişkilerinin birbirine karışması ve kamu kaynaklarının kimlere, hangi gerekçeyle aktarıldığıydı.

Aradan yaklaşık 1.100 yıl geçti.

Saraylar değişti. Makamlar değişti. Dinarın yerini lira, altın keselerinin yerini banka hesapları, saray defterlerinin yerini yatırım fonları aldı.

Ama insanın güçle, makamla ve servetle kurduğu ilişki pek değişmedi.

Bugün de devletin çeşitli kademelerinde görev almış bazı yöneticilerin, makamlarının sağladığı çevre ve ilişkiler üzerinden kendilerine ya da ailelerine ekonomik avantaj sağlayıp sağlamadığı tartışılıyor.

Üstelik bu tartışmaların odağında zaman zaman kadın yöneticiler de........

© Haberler