Türkiye’de iktidarın baskıcı olduğu, ekonomiyi kötü yönettiği, krizler ürettiği, toplumu fakirleştirdiği, milyonları açlık sınırının altında yaşamaya mahkûm ettiği artık sadece muhalefetin değil, hayatın kendisinin ortaya koyduğu bir gerçektir.
Pazara çıkan, fatura ödeyen, çocuğuna harçlık veremeyen herkes bunu zaten yaşıyor.

Demokrasilerde bu tabloya karşı toplumun tepki üretmesi normaldir.

Gazeteciler yazar, aydınlar konuşur, muhalefet itiraz eder, mitingler yapılır, sokak siyaseti oluşur.

Buna kimsenin itirazı olamaz; tam tersine bu, sağlıklı bir siyasal sistemin gereğidir.

Ancak burada kritik bir eşik vardır:

Muhalefet iktidarı zorlamak için mi vardır, yoksa iktidarın ömrünü uzatmak için mi?

Bugün Türkiye’de yaşadığımız sorun tam olarak budur.

Muhalefet İktidarı Sarsıyor mu, Rahatlatıyor mu?

İktidar ne zaman sıkışsa, ne zaman toplumda öfke kabarsa, ne zaman sokakta gerilim yükselse; birileri sahneye çıkıyor.
Mitingler yapılıyor.
Sloganlar atılıyor.
Televizyon ekranları doluyor.
Sosyal medya hareketleniyor.

Ama sonuç ne oluyor?

İktidar değişmiyor.
Politika değişmiyor.
Ekonomi düzelmiyor.
Hukuk geri gelmiyor.

Sadece toplumun öfkesi düşüyor.

Bu bir muhalefet başarısı değil, iktidar için yürütülen bir gaz alma operasyonu şekline dönüşüyor. Bu yazımı en büyük örnek düşünün ve araştırın muhalefetin muhalefetine göre iktidar bir tane bile en ufak bir şeyi........

© Habererk