Demokrasi yalnızca sandığa gitmek değildir.
Demokrasi; hukukun üstünlüğü, kuvvetler ayrılığı, özgür basın, bağımsız yargı ve denetlenebilir iktidar rejimidir. Sandık, bu yapının sadece bir parçasıdır; tamamı değildir.
Türkiye’de ise parlamenter sistem, meşruiyeti tartışmalı bir referandumla terk edilmiş; yerine “başkanlık” adı verilen, fakat denge ve denetim mekanizmalarından arındırılmış kişiselleşmiş bir ucube yönetim modeli inşa edilmiştir. Bu geçiş, bir rejim tercihi olmanın ötesinde, milletin demokratik kazanımlarının tasfiyesi anlamına gelmiştir.
Bu süreçte Türk milletinden alınanlar açıktır:
Laik anayasa fiilen işlevsizleştirilmiş, kuvvetler ayrılığı tek elde toplanmış, yasama yetkisi Meclis’ten yürütmeye devredilmiştir. Yürütmenin kolektif yapısı ortadan kaldırılmış, yargı bağımsızlığı siyasal vesayet altına girmiştir. Meclisin denetim gücü........

© Habererk