Muhterem Kardeşlerim…

Her yazımızda olduğu gibi, sizlere önemli konuları öncelikle sahih kaynaklardan, Tam İlmihal Saadeti Ebediyye, İmamı Rabbani Hazretlerinin Mektubat, Hakikat Kitab Evinin İhlâs Yayınlarından faydalanarak, sizleri bilgilendirelim istiyoruz. 

Adalet denilince, herkes bir şeyler söylüyor. Dinimizde Adalet, bir amirin, bir hakimin, memleketi idare için koyduğu kanun, kaide, çizdiği hudut içinde hareket etmektir. Zulüm ise, bu kanunun, bu hududun, bu dairenin dışına çıkmaktır. Adaletin dinimizdeki esas tarifi ise; “Kendi mülkünde olanı kullanmak” demektir. Zulüm de, başkasının malına, mülküne tecavüzdür. Adaletin, dinimizdeki tarifi budur.

Bir kimsenin malı, zorla alınamaz

Allahü Teâlâ’nın emirlerini, kanun şekline koymuş olan Cevdet Paşa, Mecellenin 95. maddesinde diyor ki:

“Başkasının mülkünü kullanmak için emir olunamaz.” 

Mesela, filanın şu malını, falanca kimseye ver diye birisine emir olunamaz. 

96. maddesinde ve Dürr-ül-Muhtârda;

“Bir kimsenin mülkü onun izni olmaksızın kullanılamaz” denilmektedir. 

Mülk, insanın malik olduğu şeydir. 

Resulullah Efendimiz;

“Bir müminin malı, onun gönlü, rızası olmadan alınırsa helal olmaz” buyurdu. 

Bu Hadis-i Şerif İmâm-ı Münâvî’nin Künûzüddekâık kitabında ve İmâm-ı Ahmed'in Müsned'inde ve Ebû Dâvud'da yazılıdır. Buradan da anlaşılıyor ki, devlet milletten meşru olmayan ve meşru miktarı aşan bir şey alamaz. Meşru olmayan vergileri de millete yükleyemez. Alırsa, gasbetmiş, zulmetmiş olur. Gönül rızası olmadan, zorla aldığı bu malları sahiplerine geri vermesi lazım olur. Devletin millet malına el koyması, sosyalist memleketlerde olur. İslâmiyet’te sosyalist devlet olamaz. İslâmiyet’te kapitalist bir ekonomi sistemi de yoktur. Milleti kemiren bu iki zulüm ocağını, zekât farizası, kökünden temizlemektedir. İslâmiyet’te sosyal adalet vardır. Herkes çalışmasının, alın terinin karşılığına kavuşur. Kimsenin, başkasının malında gözü olmaz. Devlet de, milleti sömürmez.........

© Gazete İpekyol