Hepimizin hayatında başlayamadığımız işler, söyleyemediğimiz sözler ve sürekli “yarına” bıraktığımız kararlar vardır. Ancak psikoloji alanındaki çalışmalar, ertelemenin basit bir tembellik alışkanlığı olmadığını ortaya koyuyor. Çoğu zaman insan, yapmak istemediği işten değil, o işin kendisinde oluşturduğu kaygıdan kaçıyor.

Kanadalı psikoloji araştırmacısı Timothy Pychyl, ertelemenin temelinde çoğunlukla zaman yönetimi sorununun değil, duygu düzenleme güçlüğünün bulunduğunu vurguluyor. Yani kişi yapacağı işi ertelediğinde aslında zamanı değil, o an hissettiği rahatsızlığı yönetmeye çalışıyor. Zor bir işe başlamak, başarısız olma ihtimalini düşünmek ya da yeterince iyi olamayacağından endişelenmek, kişiyi kısa süreliğine “sonra yaparım” demeye itebiliyor.

Erteleme üzerine kapsamlı çalışmalarıyla bilinen Piers Steel ise insanların yapılması gereken bir işi, olumsuz sonuçlarını bilmelerine rağmen geciktirebildiklerine dikkat çekiyor. İşte ertelemenin en çarpıcı yanı da burada ortaya çıkıyor: Sonrasında daha fazla stres yaşayacağımızı bilsek bile, o anın rahatsızlığından kaçmak için işi erteliyoruz.

Özellikle mükemmeliyetçi kişilerde bu durum daha sık görülebiliyor. Çünkü mükemmel yapmak isteyen kişi, bazen kusurlu yapma ihtimalinden o kadar korkuyor ki hiç başlamamayı tercih ediyor. Henüz hazır değilim, daha uygun bir zaman bulmalıyım ya da “Biraz daha düşünmem........

© Gazete İpekyol