Sanırım yaşımın getirdiği bir farkında­lık; hayatımın “en”lerini bulmaya ça­lışıyorum. Tecrübelerimle ortaya çıkan “en”leri süzgeçten geçirip size anlatıyo­rum. Bugünkü başlığın cevabı;

Düşün; hayatımız boyunca belki de en sık kurduğumuz, en masum görünen ama bize en pahalıya mal olabilecek cümle­lerden biri. Üstelik bu cümlenin bedelini çoğu zaman söylediğimiz gün değil, yıllar sonra öadüyoruz. Çünkü bazı şeyleri er­telediğimizde yalnızca zaman kaybetmi­yoruz; o şeyleri yaşayabilecek insanı, ko­şulları ve fırsatları da kaybediyoruz.

Hepimizin bir listesi var. Görmek is­tediğimiz ülkeler, öğrenmek istediğimiz diller, kurmak istediğimiz işler, sevdikle­rimizle geçirmek istediğimiz zamanlar… Ancak bu listenin önüne sürekli yeni ko­şullar koyuyoruz. Biraz daha para kaza­nayım, çocuklar büyüsün, işler düzene girsin, emekli olayım… Sonra bütün bun­ları yapacağımıza inanıyoruz.

Peki, ya o gün geldiğinde bugünkü is­teklerimiz, sağlığımız, cesaretimiz veya yanımızdaki insanlar artık aynı değilse?

Asıl mesele, hayallerimizi gerçekleş­tirecek kadar paramızın olup olmaması değil; onları gerçekleştirmek için doğru zamanı nasıl belirlediğimizdir.

Bir gün, bugün için çok geç........

© Dünya