İllaki bir çocuk alacak silahı eline, basıp okulu bir sürü insanı yaralayıp öldürecek değilmi bizim irkilmemiz için?!

Sonra sosyal medya da iki, üç gün herkes bunu eleştiren, kınayan yazılar paylaşıp tepkiler verecek, birkaç gün sonra yine dönüp kendi hayatlarına kim nerde, ne yemiş, kiminle gezmiş, bugün hangi resimlerimi paylaşayım derdine düşecek, yaşadığı dünyaya kulaklarını kapatıp dijital gezegenine dönecek. Verecek çocuğunun eline telefonu, tableti “yeter ki oyalansın, ayağıma dolanmasın” diye! Böylesi olaylar olduğunda da bilinçli ebeveyn ve yetkili edasına bürünüp ahkâmlar keseceğiz!

En azından şimdi bir silkelenip gelelim artık kendimize değilmi ama?!

Şimdi bu olaylar canımızı gerçekten acıtsın, acıtsın ki eylemi yapanı suçlayıp, kendimizi günahsız çıkarmanın derdine düşmeyelim, çünkü her kendimize “suç bende değil şunda” muamelesi yaptıkça çocuklar savrulup ölmeye, yok olmaya devam edecek…

Asıl şimdi kendi özeleştirimizi en sert yapıp, gerçekten arızamızı doğru bulup, acilen onarabilelim…

Bunu doğru yapmazsak yine bir kız çocuğu kaçırılıp katledilecek, cesedi bir deniz kenarında bulunacak, 11 yaşında bir çocuk alacak eline bulduğu kuru sıkı tabancayı akranlarını tehdit edip haraç kesecek, yarın gerçek silah eline geçtiğinde neler yapabileceğini haykırırcasına. Bir çocuk öğretmeni telefonunu aldı elinden diye cinnet geçirip okulda terör estirecek… vs… Yaz yaz........

© Diriliş Postası