Η ιστορία, όταν επαναλαμβάνεται, σπάνια διατηρεί το τραγικό της μεγαλείο. Συνήθως μετατρέπεται σε μια κακόγουστη φάρσα. Η πολιτική κρίση των «Ιουλιανών» του 1965, που σφραγίστηκε από την αποστασία, τη συνωμοτικότητα και την υπονόμευση της λαϊκής βούλησης, βρίσκει σήμερα το σύγχρονο, θλιβερό της ανάλογο στις εσωκομματικές διεργασίες και τη σταδιακή διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Αν τότε το παρασκήνιο είχε ως στόχο την ανατροπή μιας εκλεγμένης κυβέρνησης, σήμερα το σκηνικό αφορά τη μεθοδευμένη εξόντωση ενός κόμματος εκ των έσω. Σε αυτό το σύγχρονο θέατρο σκιών, οι ρόλοι των υπονομευτών έχουν μοιραστεί με ακρίβεια, με τον Αλέξη Τσίπρα, τον Σωκράτη Φάμελλο και μια ομάδα πρόθυμων βουλευτών να αναλαμβάνουν τους πιο σκοτεινούς και καιροσκοπικούς ρόλους.Ο Αλέξης Τσίπρας, στον ρόλο του σύγχρονου «σκιοδιδάσκαλου» της αποστασίας, επιλέγει να κινεί τα νήματα από την ασφάλεια των παρασκηνίων. Όπως το 1965 οι ξένοι παράγοντες και το παλάτι συνωμοτούσαν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, έτσι και ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται ως ο απόλυτος ενορχηστρωτής της εσωκομματικής φθοράς. Η στάση του χαρακτηρίζεται από μια πρωτοφανή έλλειψη ηγετικής γενναιότητας. Αντί να βγει μπροστά με καθαρό πρόσωπο και να αναλάβει την ευθύνη της πολιτικής του κληρονομιάς, προτιμά να σιωπά........

© Cretalive