“Kahraman Türk kadını, sen yerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın.”

(17 Mart 1923 Tarsus Konuşması)

Davet üzerine Dünya Emekli Kadınlar Günü Kutlaması için belirtilen saatte ve yerde hazır bulundum ve yerimi aldım. Çoğunlu kadın olan canlar da  masaların çevresinde konuşlandılar. Erkek sayısı azdı. bir süre sonra  sunucu Hızır Doğan mikrofonu aldı. ve karşıda yerlerini alan konuşmacıları tanıttı. Doğan, giyimi ve davranışıyla alkışa değerdi! Açış konuşmasını yapan Başkan Muharrem  Ercan‘a kulak kabartarak dinlemeye çalıştım.

Sonrasında  Eski Avcılar Belediye Başkanı Dr. Handan Toprak; kendine özgü davranışı ile konuşmaya başladı. daha çok geçmişten bugüne değerlendirme yaptı ve kendisini ön plana çıkarma çabasını gösterdi. Geçmişinden söz etti.( Avcılar Belediye Başkanı olduğu yıllarda onu odasında ziyaret ettim ve adına imzaladığım kitabımı sundum. Oldukça sessiz kaldı. Önündeki dosyalara bakar durumdaydı. Bana karşı ilgi göstermedi. Ben de sessizce odayı terk ettim!)

İkinci konuşmacı  Kıymet Erzincan  Kına oldu. Geniş yelpazede konuşmasını sürdürdü. Yazar, Çevirmen ve  Öğretim Görevlisi olarak çalışma yaptığı ve belli alanlarda  on civarında çalışması olduğu gözlemlendi. Canlara ilişkin konulara ağırlık verdi. Elinin altındaki  Atlı Gelip Yaya Kalanlar kitabından yer yer bölümler ve şiirler aktardı!

Bağlama eşliğinde etkileyici türüler  yüreklere seslendi! Takibinde Başkan Muharrem Ercan, konuşmacılara çiçek armağan etti. Salondakilere seslenerek: “Yerinizden kalkmayınız. Lokma tepsisi, masalarınııza  gelecek.” tembihinde bulundu. Görevliler pratik yaklaşımla etli bulgur plavı ve ayranı masalara bıraktılar.Ardından konferans sonlandı.

Geleneğim olarak konuyla ilgili bulduğum günün  şiirimi burada paylaşıyarım.

                                          Üzüntüm  Kanıyor  Anne

                                      Acı katmer katmer çöktü içimeAteş yer edindi yanan böğrümeBilmem ne diyeyim çarpan kalbimeSözüm geçmez oldu gönül gözüme.

                                      Yüreğimde ayrı yerler edindinCaniçi annemdin, candan severdinGözün ve yüzünle çok hoş gülerdinUnutulmaz izler bıraktın bizde.

                                      Birlikte olunca neşe ve sazdıKaderin kalemi, böyle mi yazdıNe kadar istesek, görüşmek azdıŞimdi üzüntümüz kanıyor özde.

                                      Bir tatlı edayla söylenir anneBu dünya bizlere geçici sahneAdın silinir mi, asla zannetmeYokluğun olsa da adın yerinde.

                                      Durucanca hayat filmi izlediSon aylarda baktım, içim titrediBitti sanmayalım, özlem bitmediYerin aydın olsun Melahat anne…

© Bodrum Gündem